نگاهی به مستند «جنگجويان خدا» ساخته کریستین امانپور

استراتژی اواسط اکتبر سال جاری شبکه تلویزیونی سي ان ان مجموعه مستند سه قسمتی «جنگجويان خدا» را که حاصل 8 ماه سفر «کريستين امانپور» خبرنگار ارشد این شبکه به 7 کشور در4 قاره جهان بود را پخش کرد. مستند 6 ساعته جنگجويان خدا يکي از پربيننده‌ترين برنامه‌هاي چند سال اخير این شبکه بوده است به نحوی که موسسه «زاگبی» میزان مخاطبان آن را چیزی بیش از 50 میلیون برآورد کرده بود.

نمي دانم شما در مورد اين مجموعه چي شنيدين يا شايد هم آن را ديده باشين. به هر حال مطلبي كه در ادامه مي آيد تحليلي است كه من در مورد اين مجموعه دارم.

پس از 11 سپتامبر 2001 تاكنون دنیای کنونی به واسطه روابط بين بازیگران در عرصه بین الملل و تغيير در گفتمان مسلط قدرت‌هاي بزرگ وارد مرحله جديدي شده است که اصطلاحاً می توان از آن به مرحله «گذار از قدرت» تعبیر کرد. به نظر مي‌رسد بازخواني این پروسه تاريخي ناگزیر با راهبردهای امنیتی دیگری پیوند می خورد و این نکته را یادآور می شود که هنوز هم پس لرزه های این رخداد تاثیر گذار پایان نپذیرفته است. پس لرزه هایی که به نظر می رسد بیش از پیش بر نگاه نرم افزاری بر ادامه این مسیر تاکید دارد. ترویج و رخنه سازی مکتب «اسلام فوبیسم» راهبردی است که در این برهه زمانی در دستور کار اردوگاه مهاجم لیبرالیسم قرار گرفته است. در ادامه دامنه های این گفتمان و ابزارهای پیش برنده این استراتژی و...

نگاهی به نشست 16 اکتبر 5 کشور ساحلی خزر در تهران

نگاهی به بازتاب های قطعنامه 598

پذيرش قطعنامه 598 شوراي امنيت سازمان ملل از سوي جمهوري اسلامي ايران در 27 تير 1367، 17 ژوئيه 1988 انعكاس ويژه اي در محافل سياسي و خبري جهان داشت.

من در این پستم با واکاوی بایگانی های اسناد وزارت امور خارجه و وزارت دفاع و سرویس های امنیتی می خواهم بازتاب و انعکاس این قطعنامه را در محافل سیاسی و خبری غرب بیابم.

ضمناْ متن خلاصه شده این مقاله را من قبلاْ در برنامه تلویزیونی «همین حوالی» از سیمای مرکز ایلام پخش شده است و به عنوان کارشناس دعوت شده بودم، را ارائه داده ام.

من در این تحلیلم سعی دارم با نگاهی به درون و برون سیاست های حاکم و واشناسی نقاط اصطکاک زای تهران و واشنگتن به این چرایی پاسخ گویم که با وجود یک خواست حداقلی در بین دو طرف ما شاهد سردی و یخ زدگی بیشتری در روابط تهران و امریکا هستیم؟

بسياري با شنيدن واژه "جنگ سرد" ذهن خود را روي تحولات قبل از دهه 1990 و روابط ايالات متحده و اتحاد جماهير شوروي متمرکز مي کنند و بر اين باورند که تغييرات حاکم بر نظم نوين جامعه بين الملل خصوصا پس از فروپاشي اتحاد شوروي و ايستايي جهان تک قطبي تا حدي باعث شده اين واژه در قاموس روابط بين الملل کمتر تعبير و تفسير شود.
هر چند نحله هاي فکري و راهبردي اين گفتمان را بيشتر مي توان نزد نئوکان هاي حاکم بر کاخ سفيد که پس از 11سپتامبر با هر هزينه اي در صدد تثبيت و گسترش هژموني نومحافظه کاري هستند ، يافت اما نمايي بسته از گذشته و حال روابط حاکم بر تهران و واشنگتن نشان مي دهد آنچه بر سر روابط دو کشور حاکم است چيزي بيش از جنگ ديپلماتيک است تا جايي که استفاده از اصطلاح جنگ سرد را مي توان مبين و آيينه تمام نماي فضاي تنش آلود کاخ سفيد و کاخ سعد آباد دانست و ...

برای مشاهده متن کامل این مقاله به روزنامه جام جم شنبه ۲۴ شهریور ماه مراجعه نموده ویا اینکه بر روی اینجا کلیک نمایید.

نگاهی به نشست ۱۰ سپتامبر شورای حکام

امروز نشست فصلی شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی در مقر این سازمان در وین برگزار خواهد شد و محمد البرادعی مدیر کل آژانس گزارش خود را که چند ورز قبل هم منتشر شد در مورد پایبندی ایران به قطعنامه ۱۷۴۷ در اختیار اعضا قرار خواهد داد.

بسیاری معتقدند که با وجود مثبت ارزیابی شدن گزارش البرادعی از سوی می بایست باز انتظار شرایط جدیدی را داشت. اقدام انگلیس به تهیه پیش نویس قعطنامنه جدید و تلاش واشنگتن از ائتلاف سازی وسیع نشان از گشایش جبهه نوین برای تصویب قطعنامه سوم است. به هر حال من در این پست تحلیلی بر نشست امروز دارم.

هر چند که در طول 60  روز گذشته و در فاصله تصویب قطعنامه 1747 تاکنون آرامشی نسبی بر سر پرونده هسته ای ایران حاکم بوده و فشارهای گاه و بی گاه گروه 1+5  نیز به طور قابل ملاحظه ای فروکش کرده است اما ابرهای سیاه هسته ای حکایت از گذار این آرامش نسبی و حرکت به سوی آسمانی طوفانی و دشوار حکایت می کنند. نکته قابل تامل در این میان برآورد تحولات مرتبط با پرونده هسته ای طی ماه های اخیر است که در در روزهای نیمه اول سپتامبر متمرکز شده و این تمرکز معنادار با توجه به اهمیت مسائل پیرامون تا حدودی مراحل بعدی مواجهه ایران با مراجع فنی و حقوقی را تعیین خواهد کرد و ...

حاشيه اي بر اجلاس همكاري شانگهاي

 پنج شنبه گذشته ۱۶ آگوست در بيشكك پايتخت قزاقستان ششمين نشست پيمان همكاري هاي شانگهاي برگزار شد.

موضوع اين پست من تحليلي بر سازمان همكاري شانگهاي است كه امروز پنج شنبه يكم شهريور ماه در روزنامه جام جم چاپ شده است.

چند پست قبلی ام تحلیلی داشتم از کمربند سبز بغداد و اینکه تابستان پایان اجرای این دکترین جدید از سوی کاخ سفید است. اين تحليل من در روزنامه اعتماد ملي سه شنبه ۱۶ مرداد ماه به چاپ رسيده است.

مدتي پيش، بوش در ديدار با سربازان مجروح بازگشته از جنگ عراق در بيمارستان ايالتي ديترويت سعي كرد از انتقادات مطرح‌شده در خصوص افزايش شمار نظاميان كشته‌شده در عراق بكاهد و بگويد كه ما نهايت تلا‌ش خود را براي يافتن آنها خواهيم كرد و...

براي مشاهده متن كامل اين تحليل به روزنامه اعتماد ملي سه شنبه ۱۶ مرداد ماه مراجعه نموده و يا اينكه بر اینجا کلیک نمایید.

نگاهي به آينده روابط تهران و كاراكاس

هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا یکشنبه اول ژوئیه (دهم تیر ماه) به همراه چهار وزیر و در ادامه تور منطقه ای خود پس روسیه و بلاروس برای ششمین بار از زمان به قدرت رسیدنش که به تعبیر او را می توان «مسافر همیشگی ایران» نامید، وارد تهران شد.

اینکه این برادر استراتژیک و همراه اقتصادی احمدی نژاد چه سرانجامی خواهند یافت موضوع این تحلیل من است.

هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا یکشنبه اول ژوئیه (دهم تیر ماه) به همراه چهار وزیر و در ادامه تور منطقه ای خود پس روسیه و بلاروس برای ششمین بار از زمان به قدرت رسیدنش وارد تهران شد. چاوز قبل از سفر به تهران و در دیدار سه روزه اش از روسيه قراردادهاي بزرگ خريد تسليحات جديدي از توليدات صنايع دفاعي روسيه را به امضاء رسانده است و به گفته آگاهان در این سفر صحبت بر سر ...

وقتی رایس و گیتس هم نتوانستند راهی برای همراهی مسکو در برابر طرح سامانه ی دفاع موشکی واشنگتن در شرق اروپا بگشایند بوش راهی اروپا شد تا شاید خودش بتواند نظر موافق سران کاخ کرملین را در این باره جلب کند. هر چند پس از دیدار وی از چک و لهستان می شد گمانه زد که حداقل بوش توانسته مسکو را برای سکوت در برابر این طرح راضی کند اما اظهارات صریح پوتین در روز گذشته نشان می داد که بوش هم به مانند رایس از تور دوره ای اروپا دست خالی برگشته است.

پس از سفرهاي دوره اي رايس وزير امور خارجه و رابرت گيس وزير دفاع، بوش رييس جمهور امريكا هم هفته قبل راهي اروپا شد تا شايد بتواند راهي براي همراهي و موافقت روسيه با طرح سامانه دفاع ضد موشكي شرق اروپا بگشايد. بسياري معتقدند كه نگرانيهاي روسيه از طرح استقرار سپر دفاع موشكي امريكا در شرق اروپا به علت هراس مسكو از برهم خوردن موازنه قدرت در اروپا سبب شده است و همين امر هم باعث شده يكي از شديدترين تبليغات و حملات رسانه اي در اين خصوص از هنگام پايان جنگ سرد شكل بگيرد. امريكا براي نصب 12 موشك رهگير در لهستان و يك سايت راداري در جمهوري چك تا سال 2013  براي مواجهه با آنچه تهديد قدرت فزاينده موشكي ايران براي شرق ايالات متحده مي داند مصمم است و  واشنگتن بارها اعلام كرده به روسيه اجازه نخواهد داد اهداف امنيت ملي امريكا را تعديل كند. رايس پس از ديدار اخيرش در مسكو با ولاديمير پوتين رئيس جمهور روسيه گفت؛  معتقدم هيچ كسي احتمال نمي دهد امريكا اجازه دهد به اموري اعتراض شود كه به منافع ملي امريكا برمي گردد. هر چند رايس و گيتس درتلاش براي رفع نگراني هاي روسيه به مسكو رفتند و با برگزاري نشستهايي در پائيز آينده با همتايان روسي خود و افزايش تماسها بين دو دولت توافق کردند اما «هيل دال» پژوهشگر ارشد نظامي ناتو در بنياد هريتج معتقد است؛ روسيه از سامانه دفاع موشكي در شرق اروپا ناخرسند است و اين سامانه نشانه ديگري از كاهش تاثير گذاري روسيه و نفوذ اين كشور در شرق اروپاست، يعني جايي كه بسياري از كشورها از اتحاديه اروپا و امريكا حمايت مي كنند. در برهه كنوني مسكو از گسترش ناتو در شرق اروپا و تحكيم روابط بين غرب با كشورهاي بلوك شوروي سابق و پيمان سابق ورشو و نيز از تحركات جهت دار شوراي امنيت سازمان ملل متحد در جهت اعطاي استقلال به منطقه كوزوو از صربستان كه هم پيمان سنتي روسيه است ناخرسند است. شايد به همين دليل است كه روسيه همانند دوره جنگ سرد به مسابقه تسليحاتي تهديد كرده است كه مي تواند موازنه زرادخانه هاي هسته اي موشكي دو كشور را بر هم بزند. تهديدي كه  مقامات امريكايي نگراني هاي روسيه را در اين باره «تمسخر آميز» توصيف كرده اند.                                                                                          
مسكو و واشنگتن در سفر رايس به مسكو در ماه مه سال جاري توافق كردند از شدت تبليغات رسانه اي بين دو كشور كاسته شود اما ديدگاههاي كرملين و كاخ سفيد در اين خصوص كه آيا سامانه دفاع موشكي موازنه راهبردي را در اروپا برهم خواهد زد يا خير‌؟ متفاوت است. ديپلماتها و مقامات نظامي امريكايي به طور مكرر با همتايان روس خود ديدار و براي آنها جزئيات اين سامانه را تشريح مي كنند و قول مي دهند نه تنها در خصوص دفاع موشكي همكاري كنند بلكه پيشنهاد تقسيم فناوري را نيز مطرح كرده اند اما روسيه از اين كه در اين مسئله كه شايد ديگر يك آزمون استراتژيك براي موازنه جايگاه و قدرت نفوذ كرملين در حوزه ي سنتي خود است و كوتاه بيايد خودداري مي كند. خودداري كه سرگئي ايوانف معاون نخست وزير روسيه در ديدار با رايس گفت؛ ما عليه خودمان همكاري نخوهيم كرد. هر چند واشنگتن اعلام كرده سامانه اي كه در شرق اروپا ايجاد خواهد شد براي دفاع ضد موشكي روسيه تهديدي نخواهد داشت اما مقامات امريكايي دست كم آشكارا متعهد نشده اند كه تاسيسات دفاع موشكي در لهستان در آينده گسترش نيابد و اين امر شايد نه يكي از نگرانيهاي روسيه كه عمده ترين آن است.

البته اين نگراني بيشتر ناشي از شكاف تسليحاتي كاخ سفيد و كاخ كرملين ناشي مي شود. هانز كريستنسن پژوهشگر دفاعي ـ امنيتي موسسه بروكينگز مي گويد؛ در اوايل سال 2007 شمار موشكهاي بالستيك قاره پيماي روسيه به حدود 490 موشك رسيد كه امريكا 500 موشك از اين نوع موشكها را در اختيار دارد. بيشتر تحليلگران مسائل استراتژيك معتقدند طرح دفاع موشكي امريكا در شرق اروپا به مانند سپري براي حملات موشكي بالستيكي روسيه نخواهد بود. اما با اين وجود روسيه مانند هر قدرت هسته اي ديگر به احتمال زياد تجديد نظر در خط مشي نظامي خود را در خصوص دفاع موشكي احتمالي مد نظر قرار خواهد داد امري كه در مصاحبه مطبوعاتي پوتين در هفته گذشته باز هم بر آن تاكيد شد. چرا كه حتي يك سامانه كوچك كه بتواند فقط چند موشك از بين زرادخانه موشكها را هدف قرار دهد شايد كافي است تا اعتماد روسها به طرحهاي تهاجمي امريكا را از بين ببرد. از سوي ديگر به نظر مي رسد كه موضوع مطرح آن است كه آيا سامانه دفاع موشكي امريكا مي تواند موشكهاي روسي را شكست دهد؟ جنجال و نگراني بر سر نگراني طراحان روسيه از اين سامانه موشكي است كه اين سامانه مي تواند بر هرحمله روسيه تاثير گذارد. مسكو ارها تاكيد كرده در صورت وقوع يك حمله هسته اي اين كشور در راهبردش براي هدف قرار دادن پايگاههاي ضد موشكي امريكا در لهستان و جمهوري چك تجديد نظر خواهد كرد. واشنگتن اين اظهارات جنجالي را «حيرت آور» توصيف كرده و  اين در حالي است كه لهستان و چك متعهد شده اند در رويارويي با تهديدات روسيه عقب نشيني نكنند. گفتني است روسيه از اواخر دهه شصت قرن گذشته براي حمايت از مسكو و ديگر شهرهاي اين كشور سامانه دفاع موشكي دارد و با وجود اعتراضات امريكا در آن هنگام به نصب اين سامانه اقدام كرد. طراحان نظامي امريكايي نيز با گسترش زرادخانه هاي امريكا و گسترش طرحهاي تهاجمي در رويارويي با دفاع موشكي واكنش نشان دادند. اما مقامات امريكايي مي گويند سامانه دفاع موشكي اين كشور در شرق اروپا نبايد براي روسيه مشكل تلقي شود. با اين همه به نظر مي رسد كه تهديدات لفظي مسكو براي واشنگتن از آن كارايي گذشته ديگر برخوردار نيست كه روسيه مجبور شد براي ابراز نارضايتي خود دست به اقدام نظامي بزند. موشك هاي استراتژيك و تاكتيكي روسيه كه 21 مه سال جاري مورد ازمايش قرار گرفت قادر به عبور از هرگونه سيستم دفاع موشكي است. موشك استراتژيكRS24   از يك سكوي سيار در منطقه پلستسك در شمال غرب روسيه شليك شد و به هدف فرضي مورد نظر در فاصله اي معادل پنج هزار و پانصد كيلومتري در كامچاتكا در شرق دور روسيه اصابت كرد. ايوانوف پس از اين آزمايش موشكي گفت؛ با توجه به اين قابليت مي توان اطمينان داد آينده دفاعي كشوراز هر نظر تامين مي شود. اطميناني كه يك پيام آشكار براي واشنگتن به همراه داشت.                                                                                   
به هر حال در اينكه روسيه به برنامه هاي خود براي تقويت و بهبود سيستم تسليحات هسته اي خود در واكنش به طرح امريكا براي استقرار سيستم دفاع موشكي در اروپا ادامه مي دهد به نظر مي رسد در نزد مقامات امريكايي نيز تا حد زيادي پذيرفته شده و همگي هم بر اين امر تاكيد دارند كه كشش اين مسئله به نوعي با توان و مقاومت استراتژيك روسيه در برابر دكترين هاي امنيتي واشنگتن و همراستاي با گسترش ناتو به شرق در آينده بستر تنش هاي ديگر خواهد شد اما در برهه كنوني اينكه بوش بتواند در هنگامه ي خداحافظي با كاخ سفيد بتواند پوتين را به پذيرش اين مسئله مجاب كند تا حدي دشوار به نظر مي رسد. كه اين را مي شود از گفته هاي بوش پس از بازگشت از اروپا كه گفته بود؛ من فكر مي كنم كه بايد زمان بيشتري به روسيه براي اين طرح داد، فهميد.

بوش وقتي در ديدار با سربازان مجروح بازگشته از جنگ عراق در بيمارستان ايالتي ديترويت سعي كرد از انتقادات مطرح شده در خصوص ربوده شدن چهار نظامي امريكايي در دوشنبه گذشته بكاهد و بگويد كه ما نهايت تلاش خود را براي يافتن آنها خواهيم كرد ـ تلاشي كه بعدها با يافتن اجساد آنها پايان يافت ـ و هنگامي كه چند ساعت بعد در گورستان كهنه سربازان امريكايي در واشنگتن در ضيافت وداع و خاكسپاري 12 نظامي امريكايي كشته شده در عراق شركت كرد و با اعتراضات خانواده قربانيان مواجهه شد، شايد مجبور بود اين چنين و در گفتگو با شبكه خبري ان بی سی بگويد كه؛ تابستان حساس ترین زمان برای پیشبرد استراتژی جدید درعراق خواهد بود و نظامیان آمریکایی تابستان سختی را در عراق تجربه خواهند کرد.

فکر می کنم اوایل بهمن ماه سال گذشته بود که اجرای طرح امریکا مو سوم به پسر جنگ ستارگان در شرق اروپا ـ کشورهای چک و لهستان ـ باز برگی دیگر از چالش را در روابط نه چندان دوستانه واشنگتن و مسکو ورق زد. البته در آن زمان و حتی اکنون نیز تا حدی موضع گیری های مقامات این دو کشور با ادبیات خاص جنگ سرد همراه شد که بسیاری فکر می کردند در صورت ادامه و اصرار کاخ سفید بر اجرای این طرح باز ما شاهد جنگ سردی دیگر خواهیم بود. اما من فکر می کردم این دوره پایانی بر صلح سردی است که سالها در روابط دو کشور سایه افکنده است. من در این تحلیلم به چرایی رویکرد واشنگتن برای در پیش گرفتن این استراتژی پرداخته ام.

پس از آن‌كه امريكا اعلام كرد قصد دارد يك سيستم دفاع ضدموشكي موسوم به «Son stars war» را در جهت همكاري تسليحاتي در جمهوري چك و يك پايگاه موشكي بالستيك در لهستان ايجاد كند و همين امر نيز با واكنش شديد روسيه مواجه شد، مقامات كاخ كرملين هشدار دادند سيستم‌هاي راهبردي موشكي روسيه قادر به رهگيري و هدف قرار دادن هر نوع تاسيسات دفاع موشكي امريكا در اروپاي مركزي خواهند بود و اگر لهستان و چك تصميم به چنين كاري بگيرند، نيروهاي راهبردي موشكي روسيه، قادر خواهند بود تاسيسات دفاع موشكي امريكا را در خاك اين 2 كشور هدف قرار دهند و زرادخانه موشكهاي قاره‌پيماي خود را كه بيش از 5 هزار كيلومتر برد دارند تقويت كنند و از پيمان امضا شده با امريكا در سال 1987 ـ كه به موجب آن موشكهاي كوتاه‌برد هدف‌گيري شده به سوي اروپا از بين برده شدند‌ ـ خارج خواهد شد.
و ...

براي مشاهده متن كامل اين تحليل به روزنامه جام جم پنج شنبه ۳۰ فروردين صفحه ۱۰ " پايان صلح سرد " مراجعه نموده و يا اينكه بر روي آدرس زير كليك نماييد.

 http://www.jamejamonline.ir/shownews2.asp?n=190917&t=int

در حالی که فضای کشور به سمت برخورد دیپلماتیک با لندن پیش می رفت و همگان انتظار دور تازه ای از تنش و بحران را داشتند تهران در یک چرخش تا حدودی دور از انتظار مبادرت به آزادی ۱۵ ملوان سلطنتی بریتانیایی نمود. جالب آنجا بود که این خبر توسط احمدی نژاد در نشست خبری دیروز اعلام شد. من سعی می کنم در پست های آتی چرایی این رویکرد را بیان کنم.

این هم لحظه وداع ملوانان انگلیسی به روایت لنز

در حالی که فضای رسانه ای-مطبوعاتی کشور در حال سپری نمودن خواب بهاره خود است و نزدیک به دو هفته ما باید فقط به پایگاههای خبری آن لاین اکتفا کنیم با دامنه ای پر حجم از اخبار و رویدادها مواجهه شدیم که البته باز این تلنگری است بر مطبوعات ما که تا کی بی خبری؟ البته من امیدوار بودم که حداقل در پست اولم در سال جدید مطلب بهتری داشتم و اینکه امسال خوش یمن تر از گذشته برای ما باشد ولی خوب همه ما شاهد بودیم و انتظار هم داشتیم که این چنین باشد. ابتدا تصویب قطعنامه 1747 و حاشیه های سخنرانی متکی در شورای امنیت و بعد هم تنش با لندن بر سر دستگیری 15 نظامی انگلیسی زیاد نمی توانست امیدوار کننده باشد. به هر حال من متن کامل و پیوست قطعنامه 1747 شورای امنیت علیه پرونده هسته ای ایران را در حالی در وبلاگم قرار می دهم که در حال نوشتن تحلیلی بر این قطعنامه هستم که بزودی بر روی وبلاگم قرار خواهم داد.    

متن کامل قطعنامه ۱۷۴۷ شورای امینت علیه پرونده هسته ایران از آدرس زیر قابل دسترسی است

 http://jamejamonline.ir/shownews2.asp?n=188094&t=doc                       

من در اين مطلب پيش بيني كرده ام كه در آينده اي نزديك شاهد وقوع يك جنگ ديگر بين اسراييل و اعراب و خصوصاً حزب الله خواهيم بود.

خوشحال مي شوم كه پس از خواندن اين مقاله نظر خود را درباره اين تحليل بگویید

شکست اسراییل در جنگ 33 روزه که به اعتقاد بسیاری از تحلیلگران مسائل استراتژیک جدا از اینکه رویای دیرینه سران صهیونیست را در تشکیل اسراییل بزرگ در لوای تحقق طرح خاورمیانه جدید عملاً دست نیافتنی نمود، با عیان شدن تبعات بعدی آن، عملاً ساختار قدرت در اسراییل را در معرض بحران های جدی قرار داده است. استعفای اجباری دان هالوتس رییس ستاد مشترک ارتش اسراییل و مغز متفکر جنگ 33 روزه  به همراه زنجیره ای از استعفای نظامیان در رده های پایین دستی ارتش، اگر چه صرفاً راهبردی از سوی اولمرت برای کنار زدن نگاههای مخالفان و معرفی کردن هالوتس و سایرین به عنوان عامل شکست بود اما این ادعا هیچ کس را قانع نکرد. به صورتی که بنیامین نتانیاهو نخست وزیر سابق رژیم اسراییل در یکی از جلسات کابینه اولمرت پس از جنگ 33 روزه خطاب به وی گفت:که شما اعتبار ، بستر و صلابت اسراییل را که میراث پنج دهه تلاش مستمر و جدی بود در این جنگ تحقیر و از میان بردید. به نوشته روزنامه هاآرتص اکنون درماندگی و از هم گسیختگی سیاسی – نظامی در کابینه اولمرت موج می زند و دامنه های این موج سنگین در  راه درنوردیدن کابینه جنگی اولمرت است. بر طبق نظر سنجی روزنامه جروزالم پست، جیم رامون،وزیر دادگستری ، عمیر پرتس، وزیر جنگ،زیپی لیونی، وزیر امور خارجه،ایهود اولمرت، نخست وزیر  و حتی موشه کاتساو رییس جمهور، به دلیل تبعات منفی حمله نظامی به جنوب لبنان در بحران خروج از صحنه سیاسی و نظامی اسراییل قرار دارند. یوان اسپنسر تحلیلگر مسائل استراتژیک ژانویه سال جاری با یک تحلیل ناامید کننده در روزنامه یدیعوت آحارونوت گفته بود: که عاقلانه ترین راه اولمرت در این شرایط انجام مقدمات برای انتخابات زود هنگام است.

و ...

رییس جمهور امریکا چهارشنبه شب10 ژانويه سال جاری ، راهبرد جديدي را براي غلبه بر «بحران امنيتي فزاینده عراق» و «جلوگيري از شکست کامل امريکا در عراق»، اعلام کرد.بوش که در کتابخانه کاخ سفید سخنرانی می کرد گفت:«انتظار امريکا از دولت عراق، اين است که گروه‌هاي شبه نظامي‌شيعه به ويژه گروه مقتدي صدر را به طور کامل خلع سلاح كرده، آنان را از فعال بودن در صحنه عراق باز دارد و در سرکوبشان با نظاميان آمريکايي همکاري كند». استراتژي جديد بوش پس از آن اعلام مي‌شود که دموکرات‌ها به منظور جلوگيري از شکست تاريخي ايالات متحده در عراق، سياست‌هاي بوش در قبال عراق را موجب شكست و ناکامي‌ امريکا در خاورميانه، دانسته‌اند و براي رهايي از باتلاق عراق، کاهش تدريجي نيروهاي نظامي‌ آمريکا در عراق و نيز واگذاري مسئوليت امنيت به دولت عراق را خواستار شده‌اند.این راهبرد دموکرات ها پس از آن صورت گرفت که گزارش کميته ويژه عراق ،بيکر ـ هميلتون، نيز پس از بررسي چند ماهه، راه حل خروج از باتلاق عراق را کاهش تدريجي نظاميان امريکا از عراق و تعيين يک جدول زمان‌بندي براي عقب‌نشيني سربازان آمريکايي از عراق و نيز مذاکره با دولت‌هاي ايران و سوريه براي گسترش امنيت در عراق، دانسته بود. اما اتخاذ این راهبری نوین کاخ سفید بیانگر این است که بوش به رغم توصيه بيشتر مشاوران و ناظران مسائل عراق، نخواسته است به گونه‌اي عمل كند که در افکار عمومي ‌اين گونه مطرح شود که وی به سخنان حزب رقيب خود، گوش کرده و با اين كار، در واقع مشخص ساخته است که سياست‌هاي نومحافظه‌کاران براي تسلط بر عراق، با شکست روبه‌رو شده است؛از این نگاه ، بوش با اعلام استراتژي جديد، خواسته است درست برخلاف توصيه‌هاي حزب رقيب خود و نيز پيشنهادهاي کميته بيکرـ هميلتون، اقدام كند.

و ...

برای مشاهده متن کامل این مقاله به روزنامه جام جم  شنبه ۲۸ بهمن ماه صفحه ۱۰   " پایان هژمونی نومحافظه کاران "مراجعه نمایید.

ايهود اولمرت ، نخست وزير رژيم اسرائيل ، 10 دسامبر سال 2006 در جريان سفر به آلمان و در يک مصاحبه با شبکه تلويزيوني N24 آلمان تلويحا گفت: اسرائيل از جمله قدرتهاي هسته اي است.
اولمرت در اين مصاحبه با اشاره به موضوع هسته اي ايران گفته بود: «اسرائيل مدعي از بين بردن هيچ کشوري نبوده است ، در حالي که ايران علنا اعلام کرده است اسرائيل را از نقشه جغرافياي جهان محو خواهد کرد. ايران اکنون خواهان دستيابي به سلاحهاي هسته اي است. به نظر شما ، اين کشور زماني که به اين سلاحها دست بيابد ، با کشورهاي فرانسه ، امريکا ، روسيه و اسرائيل برابر خواهد بود؟».

اگرچه اولمرت اولين سياستمدار اسرائيلي نبوده که به صورت علني توانمندي هاي اتمي اسرائيل را مورد تاييد قرار داده است و ماه مي امسال نيز شيمون پرز ، معاون نخست وزير اسرائيل که گاهي از او به عنوان «پدر برنامه اتمي اسرائيل» ياد مي شود نيز در اين خصوص صحبت هايي کرده بود ؛ ولي اين نخستين بار در طول 50 سال گذشته است که يک نخست وزير اسرائيل تلويحا به داشتن سلاح هسته اي اذعان مي کند. اين سخنان اولمرت بازتاب هاي شديدي در اسرائيل داشت.
رسانه هاي عمده اين کشور عموما و بنگاه هاي پيرو حزب کاديما (پيشرو) نظير روزنامه «يد يعوت آحارونوت» خصوصا ، اين خبر را به طور گسترده پوشش دادند و رهبران برخي احزاب مخالف مثل «يووال اشتاينتز» و «يواخيم سارز» خواستار استعفاي اولمرت شدند و همين امر باعث يک غوغاي سياسي ديگر در اسرائيل شده است.
اظهارات اولمرت يک هفته پس از آن صورت گرفت که رابرت گيتس ، وزير دفاع جديد امريکا در کميته نيروهاي مسلح مجلس سناي امريکا با اشاره به وجود تسليحات هسته اي در اسرائيل ، همه را شگفت زده کرد. گيتس در آن جلسه گفته بود: «ايران از سوي قدرتهاي هسته اي همراه با پاکستان در شرق ، روسيه در شمال و اسرائيل در غرب احاطه شده است».
همه اين اظهارات در حالي صورت مي گيرد که به اذعان بسياري از آگاهان مسائل راهبردي ، رژيم اسرائيل عضو ششم غيررسمي باشگاه هسته اي (Nuclear club) بوده و همواره کوشيده است سياست ابهام هسته اي (نه تاييد و نه تکذيب) را در پيش بگيرد. اما اين که چرا رژيم اسرائيل چيزي بيش از نيم قرن از بيان رسمي يا حتي انجام آزمايش هسته اي که نشانگر توانمندي هر رژيمي است ، سر باز زده است و راهبرد ابهام هسته اي را در پيش گرفته است و اکنون به اين امر مبادرت کرده ، در نوع خود قابل تامل است.

بعد از سال 1948 ، سران صهيونيست نيک به اين امر واقف بودند که در اين شرايط شکست در هر جنگي به معناي پايان حيات سياسي اين رژيم خواهد بود. بعد از انقلاب هاي ملي گرايانه اعراب تا حدودي چيدمان معادلات منطقه اي به سود اين رژيم شکل مي گرفت. اعراب درگير بحران ها و تنشهاي داخلي از سويي و از سوي ديگر اسرائيل سرگرم تجهيز و تقويت بنيه سياسي اقتصادي.
تل آويو نيز صرف نظر از اين ديدگاه که اعراب با وجود شکست در سلسله جنگهاي 1956 و 1967 به چه ميزان توانايي سازماندهي نظامي و شروع يک جنگ ديگر را دارند و مهمتر از همه به واسطه بيم از ريسک در معادلات بين المللي ، چاره اي جز مانور عملي بر روي سلاحهاي هسته اي به عنوان برگي برنده در تنشهاي منطقه اي و فرامنطقه اي نداشت. از اين رو رهبران رژيم اسرائيل از همان ابتداي تشکيل دولت يهود بر اين باور بودند که نياز مبرم به دستيابي سطح پيشرفته اي از فناوري هسته اي دارند.
گفته مي شود ديويد بن گوريون ، نخستين نخست وزير اسرائيل ، با تاسيس اين رژيم ، براي تامين امنيت آن در بلندمدت ، راهبرد دستيابي به توان هسته اي با کاربرد نظامي را در دستورکار قرار داد. در آن زمان بن گوريون شديدا معتقد بود که بقاي اسرائيل جز در سايه داشتن تسليحات اتمي غيرممکن است. همچنين ايجاد نوعي بازدارندگي در برابر اعراب و تبديل آن به قدرت اول منطقه و ايفاي نقش در معادلات پيچيده خاورميانه را از علتهاي ذکر شده بن گوريون وديگر رهبران تل آويو براي حرکت در مسير دستيابي به فناوري هسته اي نظامي مي شود عنوان کرد. همه اين دلايل در کنار عواملي چون نبود عمق استراتژيک ، تسليح اعراب به جنگ افزارهاي نوين و کلاسيک و در انزوا قرار گرفتن اسرائيل در روند سير رو به رشد هسته اي اسرائيل نقشي بسزا داشت و ...

برای مشاهده متن کامل این مقاله به روزنامه جام جم امروز سه شنبه ۲۱ دی ماه صفحه ۱۰  مقاله " صهیونیست ها در باتلاق "مراجعه نموده و یا به آدرس زیر مراجعه نمایید.

 http://www.jamejamonline.ir/shownews2.asp?n=176798&t=int

سران تل آويو بعد از سلسله جنگ هاي اعراب و رژيم صهيونيستي و تثبيت موقعيت منطقه اي اين رژيم، با درک شرايط حساس بين المللي نيک دريافته بودند که جهان کنوني به سه جهان اول، دوم و سوم که در مباحث سياسي قرن 21 با مصداق نظام هاي ليبرال غربي، نظام هاي سوسياليستي و کمونيستي در حال توسعه وجود دارد منفک نخواهد شد و معيار و ملاک اصلي تقسيم بندي جهان آتي تملک و دسترسي به منابع پايدار انرژي است. در اين ساختار ملاک شناخت جهان اول دارا بودن انرژي هسته اي و منابع غني و عظيم سوخت فسيلي است، جهان دوم جهاني است که داراي سوخت فسيلي ولي فاقد انرژي هسته اي خواهد بود و جهان سوم نيز جهاني است که فاقد هر دوي اين منابع يا لااقل قدرت بهره برداري از منابع خود را ندارد سران رژيم صهيونيستي از همان ابتداي تاسيس کشور يهود با حمايت کشورهاي اروپايي، فرانسه، آلمان، بريتانيا و ايالات متحده مسير دستيابي به فن آوري هسته اي را علاوه بر مصارف نظامي در زمينه انرژي جايگزين نيز طي کردند اما به واسطه موقعيت جغرافيايي و زمين ساختي، رژيم صهيونيستي داراي منابع قابل توجه انرژي فسيلي نيست. از اين رو تل آويو همواره کوشيده است تا با دستيابي به منابع انرژي فسيلي خارج از منطقه علاوه بر اينکه از ميزان سرمايه گذاري سنگين بخش تحقيقات هسته اي انرژي هاي جايگزين خود بکاهد. از خطر احتمالي تحريم نفتي - انرژي اعراب که گاه و بيگاه از آن استفاده ابزاري مي کنند نيز در امان بماند. يکي از مناطقي که هميشه نگاه تئوريسن هاي يهود را به خود معطوف نموده، حوزه سرشار از انرژي قفقاز است. تا قبل از فروپاشي اتحاد شوروي بواسطه ديوار کمونيسم، نفوذ تل آويو به اين منطقه با محدوديت هاي جدي همراه بود اما پس از فروپاشي شوروي مسير دستيابي به حوزه انرژي قفقاز با وقوع حوداث خاصي که سران رژيم صهيونيستي با هوشياري و درايت خاصي حداکثر استفاده را از آن نمودند بسيار سهل و آسان گشت.  در اين نوشتار سعي بر آن است که